Als ik ouder ben wil ik in Zuid-Afrika een tehuis opzetten en vrijwilligers zoeken om te helpen met die kinderen die gewoon op straat zijn. Het gaat niet makkelijk zijn maar er moet een oplossing komen voor die kinderen. Omdat ik het zielig vind dat die kinderen op straat rennen de hele tijd en alsof dat niet genoeg is, worden ze ook nog geraped. Ze worden niet als mensen behandeld en dat is niet de bedoeling. Dat komt allemaal omdat ik de documentaire film Imiti Ikula heb gezien. Ik wist wel iets maar dat het zo erg is dat had ik niet gedacht… dat je al met 3 jaar op straat komt. Zo erg, nee dat wist ik niet. De film is al een aantal jaren geleden gemaakt dus ze kan nog in leven zijn en nu ook kinderen hebben gehad omdat ze vaak geraped werd. En die kinderen leven dan ook weer op straat. Ze kan ook dood zijn omdat ze zo graag een jongen wilde zijn of ze is iets gangsterachtigs gaan doen en ze slaan haar in elkaar. Dat kan ook. Je weet nooit. Ik wil elektricien worden. Ik wil in de bouw gaan dus. Om zelf een gebouw te openen dat zal geen probleem zijn. Ik denk dat misschien juffrouw Hoen, dat zij misschien toch wel belangstelling heeft voor bepaalde dingen. Het zou best wel kunnen dat we iets hier op school er iets aan gaan doen… Mijn moeder heeft via internet drie kindertjes van Afrika die ze sponsort. Ik heb ook ooms die vaak naar Afrika zijn geweest. Mijn vader is in Zuid-Afrika geboren. Hij komt uit Kamali of Gamali, ergens aan de kust van Zuid-Afrika. Mijn moeder is Surinaams. Hij heeft Nederlandse ouders en is in NL gaan studeren maar ze hebben elkaar hier op Bonaire ontmoet. Daarom is jouw nieuwsgierigheid naar Zuid- Afrika groot, Ik heb er ook vrienden. Mijn zusje gaat in de rechten gaan werken voor kinderen die worden geraped. Dan kunnen we een beetje samenwerken. Mijn vader is in de bouw. Hij tekent dus dat zal geen probleem zijn. Bijna al mijn ooms en tantes zitten in de technische richting dus….

 

De film over de African Toubab vond ik wel interessant. Hij ging over een man die toeristen rondleidt. Hij gedraagt zich als een Amerikaan. Ik was stomverbaasd, want dat kwam niet overeen met het beeld dat ik van Afrikanen heb. Meestal zijn Afrikanen anders. Ten eerste heeft hij een vrouw die studeert. Ten tweede wil hij dat zijn gezin zich ook als Amerikanen gedragen. De film over de voetbalvrouwen in Afghanistan gaf me een rilling in mijn buik. Je zag een man die met een pistool in het hoofd van een vrouw schoot. Dat was echt eng en confronterend. Thuis kijk ik nooit naar het nieuws. Dit was ook de eerste keer dat ik een documentaire zag. Thuis leg ik alles opzij voor comedy’s. Vooral voor mijn favoriete tv-programma ‘Two and a Half Man’. Maar mijn interesse voor documentaires is nu gewekt. Op school leren we weinig over de leefgewoontes en conflicten in andere landen. Documentaires geven die informatie wel. 

 

KidDocs is leuk en interessant. Lil’A was mijn favoriete film. De hoofdpersoon is gek op breakdancen en crumping. De film sprak mij aan omdat Lil’A zo klein is en de andere jongeren waarmee hij in de groep danst zijn minstens een kop groter. Het is leuk om te zien hoe goed hij danst, terwijl hij zo mini is. Soms heb ik het gevoel dat ik mezelf moet bewijzen. Ik zit op een jeugdtheaterschool waar ik zing en acteer. Het liefst speel ik hoofdrollen. Als ik de beste moet zijn, dan geef ik alles wat ik heb. Ik wil later een R&B zanger en liedschrijver worden. Misschien horen jullie mij later op de radio voorbijkomen. Gelukkig kan ik totdat het zover is, wegvluchten in toneel. 

De documentaire Lil‘A was echt heel leuk. In de film wordt dans als een medicijn toegepast. De hoofdpersoon heeft ADHD, maar als hij danst vergeet hij zijn problemen. Dat lucht op en zijn familie is ook blij voor hem. Mijn uitlaatklep is zingen. Ik hou ook een beetje van dansen. Mijn droom is om een professionele Pop en R&B zanger te worden. Om dat te bereiken, ga ik in mijn vrije tijd naar de jeugdtheaterschool Danzarte. Gelukkig heb ik een moeder die me steunt om na de middelbare school in de VS een theateropleiding te gaan doen. 

Ik vond KidDocs heel interessant want je kan zien omdat het laat zien hoe anderen wonen en leven. We denken hier teveel aan onszelf. Hier willen we steeds meer. Wij wonen hier luxe en geven niets aan de anderen en denken niet aan de kinderen die op straat moeten wonen. Dat vind ik wel zielig omdat ze geen huis hebben. Je gaat toch meer nadenken bij wat je doet.

Maré Capoeira vond ik het mooiste omdat ik van Capoeira hou en het verhaal was leuk. Ik vond ze allemaal goed omdat je ziet wat er echt gebeurt. Later wil ik bij een bank gaan werken omdat ik het leuk vind om te rekenen. Maar ik wil geen accountant worden. Maar het hoeft geen bank op Aruba te zijn.

 

Ik vind de KidDocs heel goed. Vooral die over Imiti. Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat als ik iets voor die kinderen in Afrika zou kunnen doen, ik wil ze graag helpen. Ik zou daar een organisatie opzetten zodat ze gratis kunnen eten en douchen en zo. Ik kan een project schrijven en dan kan je 10.000 gulden winnen. Ik had een project geschreven over de honden van Aruba. Ik wil politicus of psycholoog worden later.

 

Lil’A vond ik het mooiste omdat ik zijn situatie begrijp en hij is niet iets slechts gaan doen. Door te gaan dansen kon hij zijn tic kwijtraken. Ik vond eigenlijk alle films leuk. Op Chanaika was ik trots omdat ze uit Suriname komt wat mijn geboorteland is en dat ze haar vader het huis uit stuurt omdat hij niet goed is voor haar moeder. Ik wil ontwikkelingsdeskundige worden want ik ben veel bezig met computers.

Ik vond het erg interessant om te zien wat er allemaal gebeurt in de films van KidDocs. De film over de meisjes in Afghanistan die voetballen. Interessant omdat je niet verwacht dat ze daar voetballen omdat de meisjes en vrouwen daar helemaal bedekte kleding hebben. Het was ook wel een beetje verdrietig. Mensen worden wel doodgeschoten. Ik had dat niet verwacht dat het leven in Afghanistan wat je ziet zo zou zijn. Ik dacht dat je er meer soldaten en zo zou zien. Dat er van alles kan gebeuren in een land en je niet zeker bent van je leven. Het heeft mijn gezichtsveld wel veranderd, my aspects are changed. Ik dacht dat het de hele dag een oorlogssituatie was maar nu ik deze film heb gezien weet ik dat de mensen proberen om zo normaal mogelijk te leven en dat ze strijden voor vrijheid, ook al is dat heel moeilijk en gevaarlijk. Je wil niet vechten maar je wordt er toe gedwongen. Ik wil later oncoloog worden en werken in Japan omdat ik de cultuur interessant vindt, omdat het bij Engeland hoorde en vanwege hun geschiedenis in de wereldoorlog.

 

Een paar vond ik leuk, een paar vond ik saai. Die heavy Metal vond ik wel een beetje grappig. Die van capoeira vond ik een beetje leuk omdat ik het niet kon verstaan en de ondertiteling niet kon volgen. De film over de voetbalmeisjes vond ik saai omdat niet veel meisjes voetballen. Niet op onze school. Een stukje vond ik leuk omdat er een jongen op haar verliefd was. Van Chanaika begreep ik niet wat ze zei over haar vader. En ik hou niet van carnaval. Wel om te kijken maar niet om mee te doen. Een paar waren leuk, een paar waren een beetje saai maar ze waren wel goed. Ik hou van tekenen en dieren. Ik heb veel dieren en films kijken vind ik ook leuk. Speelfilms dan.

 

De films waren wel wat langer dan vorig jaar. Maar ze waren wel leuk. Die voetballende meisjes vond ik wel leuk want ik doe dat niet. Het leukst vond ik de film over de jongen die drumt en zelf ook les geeft. En die film van die band was wel leuk omdat je ziet dat ze beter worden als ze goed oefenen. Die vader deed er ook heel veel aan, zoals 100 CD’s laten maken en opnamen en alle CD’s waren verkocht. En dan Chanaika. Toch wel knap dat als je 11 jaar bent, dat je dan je vader het huis uit stuurt als hij je moeder bedreigt. In de klas is er wel over gesproken maar ze vonden sommige films heel lang.

 

Ik vond de muziek in de films heel goed, de filmmuziek dus. Bij sommige films was het beeld wat minder want bij capoeira kon je niet goed zien welke bewegingen ze maken omdat het zo close up was. Sommige films vond ik saai omdat het me niet zo veel interesseerden en heb ik er ook niet veel van geleerd. Zoals capoeira. Ik kende het niet en nu nog niet. Chanaika ging meer om het verhaal. Ik snapte alleen het verhaal niet. Wat heeft het carnaval nou te maken met haar vader die ze heeft weggestuurd. Ik vond het geen slechte film, zelfs wel een leuke film maar ik snapte het niet. Van die voetballende meisjes vond ik wel goed dat het niet echt meisjes zijn maar zo stoer, net als jongens. In de klas hebben we er wel over gesproken, over de films. Wat we ervan vonden enzo. Vorig jaar hebben we ook voetballen gemaakt van plastic zakjes omdat we dat in een film van KidDocs hadden gezien.

 

Die film over de drummer vond ik heel leuk, dat hij de baas is over de drummers. Ik ben zelf ook een drummer. Leuk om te zien hoe hij dat doet en dat hij veel vertrouwen heeft in zichzelf. Dat heb ik er wel van geleerd. Die film van die metal rock vond ik niet zo want ze konden het niet goed. Maar capoeira vond ik goed omdat ik er nu meer van weet. Een vriend van mij doet het en ik ben een keer met hem mee geweest. En die film van die twee meisjes die zo goed konden voetballen vond ik wel grappig want normaal zie je op Aruba geen meisjes voetballen. Maar het is raar want meisjes kunnen alle sporten, windsurfen en zo. In de klas hebben we een musical gedaan met zingen en muziek en misschien gaan we nu een schoolband oprichten.

 

Je moet talent hebben en die jongen die hyper was, die heeft talent. Sommige kinderen kunnen het of kunnen het niet. Ik kan dat niet. Mijn talent is voetballen maar ik ben niet in een club. Mijn vader gaat naar de avondschool en kan me niet brengen en mijn moeder werkt tot 6 uur dus dat gaat ook niet. Wel jammer.

 

Memory was een heel interessante film om te zien. Sommige mensen zeggen dat je niet alleen kan leven, dat je iemand nodig hebt maar zij heeft bewezen dat je wel alleen kunt even maar het is wel hard. Als ik kan helpen zou ik wel helpen om kinderen eten te geven en een klein huisje bouwen waar ze dan kunnen wonen. Het is interessant om het verschil te zien met ons. Wij kunnen hier elke dag baden bijvoorbeeld. Lil’A was ook goed want hij besteedt zijn tijd op een goede manier met dansen. Ik wil later advocaat worden. Maar ik wil ook in de politiek en dan kan ik helpen. Dan is het makkelijker omdat je dan invloed hebt om deze kinderen te helpen. Maar Ik wil wel mijn eigen partij oprichten.

Ik vond het erg voor Memory dat ze geen ouders heeft en dat de straat haar huis is. Ik denk niet dat het de manier is om op straat groot te worden. Op Aruba zijn geen kinderen die geen huis hebben maar ze spijbelen wel van school. Ik denk dat er hier ook wel kinderen die hun vader graag uit het huis willen zetten maar dat niet kunnen of durven zoals Chanaika. Het is een hard leven voor een moeder om vader en moeder tegelijk te zijn. En de film over die jongen die zo hyper is, was ook leuk. Maar op school praten we het meest over de film van Memory, Imiti Ikula.

 

KidDocs is leuk, interessant en educatief. De film over die Afrikaanse kinderen vond ik het meest interessant. Op Aruba hebben we zo’n goed leven vergeleken met de kinderen uit die film. We moeten ze eigenlijk sponsoren, eten sturen. Ja, ik wil echt daaraan wat doen. Geld verzamelen, met andere kinderen een groep vormen om samen geld te verzamelen om andere kinderen in de wereld te helpen. Op school kunnen we er in de klas over praten wat we kunnen doen. Er zijn meer kinderen hier die iets voor deze Afrikaanse kinderen willen doen. Op het Colegio Arubano zijn comité’s, en in het Jeugdparlement is een sponsorcomité om Arubaanse kinderen te helpen. Dus dat kan ook voor Afrikaanse kinderen. Ik wil later advocaat worden.

 

Door KidDocs kun je veel dingen leren over het sociale leven van kinderen in andere landen. En dan van Chanaika die zo moedig was om haar vader het huis uit te gooien toen ze zag dat hij een mes pakte om haar moeder te gaan steken. Maar de film over Memory (Imiti Ikula) vond ik het meest indrukwekkend, dat ze als meisje al zo jong op straat moet leven en aan geld zien te komen om te overleven. Er zijn op Aruba ook kinderen die niet naar school gaan. Kinderen van chollers blijven weg van school. Ik wil later journalist worden. Daarom vind ik de films van KidDocs ook zo interessant, omdat ik nieuwsgierig ben.

 

Ik denk dat iedereen denkt dat er in Afghanistan alleen maar armoede is, maar dat je er kan worden doorgeschoten, alleen omdat je wil voetballen, dat is echt te gek voor woorden. Net als dat je wordt afgetuigd als je kleding, je burka je niet helemaal bedekt als meisje. Dat die regels zo absurd strikt zijn zoals je ziet in de film, dan denk je alleen maar dat niemand in de wereld dit kan begrijpen. Het opent je ogen voor hele nieuwe dingen die je niet wist. Zoals ook bij Santos. Dat hij in de situatie waarin hij leeft toch nog dromen heeft om een topvoetballer te worden. Eigenlijk hebben alle kinderen in de films een doel voor ogen dat ze willen bereiken en daar ook in geloven.

 

Ik kwam een heleboel te weten over het leven van andere mensen en hoe zij leven en hoe goed wij het hier eigenlijk hebben, zoals de film over de voetbalmeisjes in Afghanistan. Maar het was ook leuk. Ik wist wel dat ze in een oorlog zaten, dat ze volgens voorschriften gekleed moeten zijn en hoe ze worden behandeld. Nu zie ik dat ze net als wij zich ook opmaken en zo. Ik denk wel dat wanneer ik in het nieuws iets over Afghanistan zie of hoor, dat ik dan wel aan deze film moet denken. Je wilt altijd iets doen om een situatie te veranderen als je ziet hoe erg kinderen er aan toe zijn, geen familie, geen school, alleen maar werken. En dat ze dan toch een ideaal hebben een droom waar ze naar toe leven…