Director Paul Taylor (South-Africa/England 2006), 83 min.
Subtitles: English
Een hartverwarmend en inspirerend verhaal over een getalenteerd kinderkoor in een Zuid-Afrikaans weeshuis. Gedurende drie jaar filmde regisseur Paul Taylor en zijn crew kinderen in het Agape weeshuis in Zuid-Afrika. De meeste wezen hebben hun ouders aan aids verloren en uiten hun gevoelens door elke dag met elkaar te zingen. Hier putten ze troost en hoop uit. Het twaalfjarige meisje Sindile wordt voornamelijk gevolgd. Zij is zich soms erg bewust van de camera maar tegelijkertijd openhartig. Sindile vertelt dat ze zingt omdat het haar doet denken aan thuis en zodat ze haar moeder niet zal vergeten. Het talent van het kinderkoor blijft niet onopgemerkt en met behulp van popster Zwai Bala nemen ze een promotie-cd op. Na enige tijd en enkele tegenslagen eindigen ze in New York waar ze een optreden geven met Alicia Keys en Paul Simon. Met de opbrengst kan het weeshuis worden uitgebreid.
Angel's Fire
Director Marcelo Bukin (Argentina/USA 2006), 13 min.Subtitles: English
De achtjarige Angel werkt iedere dag van vroeg tot laat in een steenfabriek bij zijn dorpje in Peru. Deze dwangarbeid onder extreme en onmenselijke omstandigheden is de kern van de film. We zijn getuige van zijn dagelijks leven met zijn vriendjes en de harde werkelijkheid. In deze hopeloze omgeving reageren de ouders hun uitzichtloze bestaan vaak af op hun kinderen. FILMMAKER Marcelo Bukin liet zich al eerder als sociaal bewogen regisseur gelden door zijn serie korte documentaires over kinderarmoede in Peru en Guatemala waaronder ‘Lima’s streets’. Inspiratie voor zijn documentaires deed hij op tijdens zijn wereldreis toen hij ‘als middenklasser uit een conservatieve familie voor het eerst geconfronteerd werd met extreme armoede’. Het viel hem op dat ondanks de armoedige omstandigheden kinderen spontaan en positief in het leven staan. ‘Ik sloot ze in mijn hart en wilde hier films over maken’.
Look ahead at far away
Director Mehrdad Oskouei (Iran 2002), 20 min. Subtitles: English
In Iran leven veel vluchtelingen uit Afghanistan. Hun kinderen kunnen niet naar school. Een 67-jarige Iraanse vrouw Nezhat Hassan Nia besluit hen te helpen en stelt haar huis open voor 35 Afghaanse kinderen. Ze geeft hun les en begeleid ze. Het is een zware opgave en soms vecht Nezhat tegen haar vermoeidheid. Veel kinderen hebben traumatische herinneringen aan hun leven in Afghanistan. Ze vechten vaak omdat ze tot dezelfde bevolkingsgroepen horen die in Afghanistan tegen elkaar oorlog voeren. Nehzat, die tot haar verdriet haar eigen kinderen of kleinkinderen al heel lang niet heeft gezien, probeert de kinderen bij te brengen dat iedereen gelijk is. Iedereen heeft dezelfde gevoelens van heimwee en kibbelen lost niets op.
Clown Children
Director Jannicke Systad Jacobsen (Norway 2006), 6 min.
Een aandoenlijke korte film over twee straatschoffies in Guatemala die hun geld verdienen met jongleren op een chaotisch kruispunt in Guatemala Stad. Iedere morgen schminken de broertjes zich zoals professionals en kleden zich om als clowns voordat ze zich met hun sinaasappelen als ballen in het verkeer storten. Zo proberen ze genoeg geld op te halen om te overleven en het werkt: zowel bij regen als zonneschijn, er is altijd wel een automobilist die met de jongens te doen heeft en hun creatieve vorm van bedelen beloont. Zonder sentimenteel te worden en zonder commentaar vertelt The Clown Children in zes minuten het verhaal van de vele straatkinderen in Guatemala.
Quamer, working to live
Director Preeya Nair (India 2008), 22 min. Subtitles: English
Quamer is 11 en woont met haar moeder en jongere zusjes in een eenkamerwoning in Hyderabad in India. Het is haar grootste wens om naar school te gaan om te leren lezen en schrijven. Maar dat kan niet, want ze versiert de hele dag kleurrijke armbandjes om geld te verdienen voor haar familie. Haar vader werkt ver weg en komt zo nu en dan thuis. De armbandjes worden in de winkel van de buurman verkocht en soms komen vriendinnetjes haar helpen. Ze wil zo graag terug naar school en laat trots haar eerste beginselen in het schrijven zien op de muur van de kamer. In de film laat ze een stukje van haar leven zien en vertelt over haar dromen en toekomstverwachtingen. Een sterke documentaire met een memorabele hoofdpersoon.
Let me go home
Director Chiel Aldershoff (The Netherlands 2009), 15 min.
Subtitles: English
De Nederlandse Sietske (14) is uit huis geplaatst toen ze zeven jaar was. Sindsdien heeft ze maar liefst in 39 pleeggezinnen gewoond en is er weer weggelopen. Omdat er geen nieuw pleeggezin te vinden is, zit ze nu al anderhalf jaar noodgedwongen in een gesloten jeugdinrichting, in afwachting van een nieuw thuis. De dag dat ze weer naar buiten mag, komt steeds dichterbij.
Plank
Director Billy Pols (The Netherlands 2009), 15 min. Subtitles: English
De korte film Plank gaat over de 15 jarige Marokkaans-Nederlandse skateboarder Nassim Guammaz. Doordat hij skateboard is hij anders de doorsnee Marokkaan. Marokkanen skaten niet, vinden Nassims buurjongens. Skateboarden is niet voor Marokkanen. Die zitten op kickboksen of voetbal. Maar Nassim Guammaz (15) uit Spijkenisse is goed op een skateboard. Supergoed zelfs, zoals je kunt zien op YouTube waar hij uitlegt hoe je een frontside lipslide uitvoert. In de zomer van 2009 werd hij Europees jeugdkampioen in Basel Zwitserland. Zijn vader heeft liever dat hij voor een zekere toekomst kiest als boekhouder of advocaat. In de documentaire zie je hoe Nassim leeft met zijn familie en hoe hij omging met de scheiding van z’n ouders.
Calles de Lima
Director Marcelo Bukin (Argentina/USA 2006), 13 min.
Subtitles: English
Als de straatkinderen van Lima voor de camera wat mogen vertellen gaat het over bedelen en stelen. Echte kinderen, maar hun wereld is grimmig en hard. Marcelo Bukin, maker van sociaal geëngageerde documentaires, roept die wereld op met een snel gesneden montage van indrukken. De herrie van het verkeer, het neonlicht en de grauwe kleuren van de nacht. Het aanklampen van rijke bezoekers bij een disco. De ruzies en vechtpartijen, de klappen die de kinderen regelmatig krijgen, arrestaties door de politie, de oudere meisjes die al met mannen meegaan. Een automobilist noem dit het 'Mekka van de misdaad'.
Toti
Director Duco Tellegen (The Netherlands 2004), 28 min. Subtitles: English
Toti, een 14-jarig Masaï meisje, is op haar elfde van huis gevlucht toen haar vader haar wilde uithuwelijken. Bij de Masaï is de praktijk van het uithuwelijken van groot belang voor het voortbestaan van de cultuur. Dankzij het huwelijk van een dochter krijgt de vader weer koeien om zijn kudde uit te breiden. Er komt echter steeds meer verzet tegen deze huwelijken en de daar aan voorafgaande besnijdenis van de meisjes. Toen Toti was gevlucht is haar identieke tweelingzus Amina in haar plaats uitgehuwelijkt. Na drie jaar ontmoeten Toti en haar zus elkaar weer. Twee praktisch gelijke meisjes, met een totaal verschillend leven. Vanuit het perspectief van de Rechten van het Kind roept deze situatie veel vragen op, maar geeft geen eenduidige en pasklare antwoorden. Ook de ontmoeting en traditionele verzoening van Toti met haar ouders laten de verscheurdheid van Toti's wereld zien. Enerzijds wil zij naar school maar anderzijds wil ze geen afstand nemen van haar familie en de bijzondere cultuur waarin zij is groot gebracht.
Ayla, the tsunamigirl
Director Wilma Ligthart (The Netherlands 2005), 15 min.
Subtitles: English
De Nederlandse Ayla logeerde tijdens de kerstvakantie met haar familie in een hotel vlak bij zee in Sri Lanka toen de tsunami van 2004 de kust bereikte. De enorme vloedgolf trok haar onder zodat ze bijna verdronk, totdat een fruitverkoper haar uit het water trok. Een paar dagen eerder had ze een foto van hem gemaakt om als nieuwjaarskaart op te sturen. Eenmaal veilig thuis vertelt Ayla haar verhaal rustig, maar aan alles is te merken dat ze er nog elke dag mee bezig is. Van tekenen wordt ze kalm, maar langs de Noordzee te lopen durft ze nog niet zo goed. Misschien volgend jaar.
Football
Director Sussie Weinold (Denmark 2007), 5 min. Subtitles: English
De serie Small Faces laat zien hoe arme kinderen van over de hele wereld spelen met zelfgemaakt speelgoed. Op een stoere hiphopbeat en in een vlotte montage laten de kinderen zien wat ze in huis hebben. Omdat ze geen geld hebben voor speelgoed, zijn ze superhandig geworden in het zelf maken van dingen. Wat doe je bijvoorbeeld als je dol bent op voetbal, maar je hebt geen geld om een bal te kopen? Lashlo uit Zambia weet daar wel wat op. Van oude plastic zakjes knutselt hij zo een echte voetbal in elkaar. Een ingenieus vlechtwerk van raffia houdt de boel bij elkaar. 'Voetbal is het beste spel van de wereld', vindt hij
Born into brothels
Directors Zana Briski and Ross Kauffman (India/USA 2004), 85 min. Subtitles: Dutch
De met een Oscar beloonde Amerikaanse documentaire van regisseurs Zana Briski en Ross Kauffman. Zana Briski brengt wat geluk en blijdschap in het leven van een aantal kinderen in het ‘red light district’ van Calcutta waar hun moeders als prostitué werken. Ze geeft ze een camera. Geen digitaal toestel of zo, gewoon een goed, eenvoudig fototoestel met flits waarmee ze dus ook ’s avonds of als het donker is de straat op kunnen om foto’s te maken. En het slaat aan bij de kinderen, het is leuk om met een camera iets creatiefs te doen. Zana Briski weet dat er geen toekomst is voor deze kinderen en ziet het als een uitdaging, een missie, om een aantal van deze kinderen uit de bordeelbuurten weg te halen, ze de kans te geven naar school te gaan, een opleiding te volgen. Maar kinderen uit die buurt krijgen, precies omwille van hun afkomst, geen kans in de eerste kostschool waar Briski langsgaat…
Arif Hossein, ETV Dhaka
Director Ole Tornbjerg (Danmark 2002), 28 min. Subtitles: English
Van ‘s ochtends vroeg tot ’s avonds laat beschildert de 13-jarige Arif Hossein uit Bangladesh riksja’s voor een paar centen. Hij gaat ook naar school en werkt met een team van jongeren voor een populair wekelijks televisieprogramma Mukto Khobor (‘Vrij nieuws’) op ETV, een kanaal in Dhaka, de hoofdstad van Bangladesh. Het programma wordt gemaakt door en voor kinderen. Het laat dingen zien over kinderarbeid en het belang van een goede educatie. Regisseur Ole Tornbjerg laat het leven zien van de ambitieuze, vastberaden Arif, die zijn eigen verhaal vertelt en de zware sociale omstandigheden van kinderen in Dhaka.
